tytuł


Recenzje młodzieżowe - bo młodzież też lubi czytać!

sobota, 12 lipca 2014

"Będziesz następny" - Greg Hurwitz - recenzja

W 2014 roku nakładem Wydawnictwa Albatros ukazała się książka Grega Hurwitza, pt. „Będziesz następny”. Hurtwitz jest amerykańskim pisarzem i scenarzystą, autorem takich thrillerów, jak: „Amnezja”, „Nie ufaj nikomu” czy „Labirynt śmierci”.

Będziesz następny - Gregg HurwitzGłównym bohaterem jest Mike Wingate, przedsiębiorca budowlany, a przede wszystkim kochający mąż i ojciec. W wieku czterech lat Mike został porzucony przez ojca i wychowywał się w rodzinie zastępczej. Były to trudne lata, w których musiał pogodzić się z myślą, że nie zobaczy już ojca, a także z tęsknotą i odrzuceniem. Jest to również czas, kiedy poznał i zaprzyjaźnił się z chłopcem o imieniu Shep. W dorosłym życiu ich drogi rozeszły się, Mike ciężko pracował na swoją pozycję zawodową w mieście, a także zapewniał stabilne życie żonie Annabel i ośmioletnie córce Kat, natomiast Shep często miał kolizje z prawem, a w świecie przestępczym był znanym kasiarzem.

Pewnego dnia sytuacja nagle się zmieniła, rodzinę Mike’a zaczynają nachodzić dwaj mężczyźni William i Dodge, którzy grożą Mikowi, ranią Annabel, obserwują dom, a nawet włamują się do niego. Policja nie tylko nie chce pomóc rodzinie, a wręcz oskarża mężczyznę o próbę morderstwa żony i terroryzm. Zdezorientowany Mike razem z przyjacielem Shepem  sami rozwiązują zagadkę.

Jakie znaczenie dla sprawy mają oczy w dwu kolorach Mike'a?
Dlaczego mottem Mike'a stają się słowa: Nie jesteś mężem. Nie jesteś ojcem?
Czy można zbudować szczęście na kłamstwie?

Na te i na wiele innych pytań znajdziecie odpowiedzi w powieści. Thriller Grega Hurwitza stanowi pasjonującą, trzymającą w napięciu lekturę. Charakterystyczne w powieści są niespodziewane zwroty akcji oraz zaskakujące zakończenie. Książkę, pomimo dość pokaźnych rozmiarów – prawie 500 stron – czyta się szybko i z prawdziwa przyjemnością.        

Serdecznie polecam utwór osobom lubiącym „literaturę z dreszczykiem”. Jest to świetna lektura na wakacje, bo przy niej nie można się nudzić.



Tilia, 17 lat 

Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Albatros.

" Monument 14. Odcięci od świata"- Emmy Laybourne - recenzja

Monument 14 to książka napisana przez Emmy Laybourne. Łączy ona w sobie cechy powieści przygodowej, science fiction oraz obyczajowej.

Monument 14. Odcięci od świata - Emmy LaybourneNa skutek wypadku samochodowego kilkanaścioro dzieci oraz nastolatków chroni się w supermarkecie, w którym wkrótce włączają się odpowiednie zabezpieczenia i zamieniają go w odcięty od świata bunkier. Ze znalezionego w sklepie odbiornika telewizyjnego grupa młodzieży dowiaduje się o szalejącym na wybrzeżu Stanów Zjednoczonych tsunami, silnych trzęsieniach ziemi, niecodziennych warunkach pogodowych (ciągłe burze, opady gradu), a co najgorsze o wycieku groźnej broni chemicznej z ośrodka wojskowego. 

Czy to początek końca?

 Przekonajcie się sami.

Powieść bardzo mnie wciągnęła. Jej największy plus to szybka, wartka akcja. Nie dało się przy niej nudzić, bardzo trudno było ją odłożyć. Pierwszoosobowa narracja to zdecydowanie świetny pomysł. Wszystkie wydarzenia poznajemy z perspektywy nastolatka Deana. Efekt nie byłby tak wspaniały, gdyby "Monument 14" został napisany w narracji trzecioosobowej. 

Kolejny plus książka otrzymuje za bohaterów. Laybourne stworzyła bardzo realne i skomplikowane postacie. Na pewno każdy wie, jakie to denerwujące, gdy młody bohater powieści robi coś albo zachowuje się tak, jak normalny nastolatek by nie postąpił. Autorka sprawiła, że wszystkie działania i wybory bohaterów były wiarygodne, a nie zbyt dorosłe, ani też nie dziecinne - taki złoty środek.

Dzieło jest naprawdę świetne i polecam je wszystkim nastolatkom, którzy lubią, gdy w książce coś się dzieje. Uważam, że czas przeznaczony na przeczytanie "Monumentu 14" nie był czasem zmarnowanym.   

Z niecierpliwością czekam na drugą część.

Cavallo, 14 lat

Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Rebis.

„Jeśli powiesz mi bym przyszedł, rzucę wszystko i przyjdę... ale musisz mnie poprosić” - Albert Espinosa - recenzja

Albert Espinosa jest hiszpańskim powieściopisarzem, reżyserem, dramaturgiem, scenarzystą oraz aktorem. Espinosa na swoim koncie ma liczne sztuki teatralne, scenariusze filmowe i utwory sceniczne, które zapewniły mu sławę i uznanie krytyków. Poza tym, do tej pory ukazały się jego powieści, takie jak: „Kim moglibyśmy być, gdybyśmy nie byli nami”, „El Mundo Amarillo” oraz „Jeśli powiesz mi bym przyszedł, rzucę wszystko i przyjdę... ale musisz mnie poprosić”. Z ostatnią z wymienionych pozycji miałam ostatnio okazję się zapoznać. Książka ukazała się w 2014 roku nakładem Wydawnictwa Albatros.

Jeśli powiesz mi, bym przyszedł, rzucę wszystko i przyjdę... ale musisz mnie poprosić - Albert EspinosaNarratorem oraz głównym bohaterem utworu jest Dani. Mężczyzna zawodowo zajmuje się poszukiwaniem zaginionych dzieci, gdyż jak uważa bardzo dobrze rozumie ich świat. W momencie gdy odchodzi od niego ukochana kobieta, odbiera telefon od zrozpaczonego ojca, któremu uprowadzono syna. Dani nie mogąc pogodzić się ze stratą partnerki, przyjmuje zlecenie, choć działa wbrew swoim zasadom. Podróż do miejsca, z którym był związany w dzieciństwie, sprawia, że w mężczyźnie ożywają wspomnienia.

Mało ciekawa strona tytułowa oraz długi i niezbyt zachęcający tytuł tego utworu, tylko utwierdziły mnie w przekonaniu, że książek nie należy oceniać po okładce. Dzieło Alberta Espinosy czyta się z ogromną przyjemnością. Bardzo plastyczne opisy, zarówno przestrzeni, w której znajduje się główny bohater jak i jego przeżyć wewnętrznych sprawiają, że czytelnik może bez problemu wyobrazić sobie dane pomieszczenie czy krajobraz oraz wczuć się w położenie narratora. Sama historia jest bardzo ciekawa i do tego została przedstawiona w taki sposób, że nie sposób się od niej oderwać.

„Jeśli powiesz mi bym przyszedł, rzucę wszystko i przyjdę... ale musisz mnie poprosić” autorstwa Alberta Espinosy to utwór, po który zdecydowanie warto sięgnąć. Książka składa się głównie ze wspomnień głównego bohatera, jednak nie brakuje w niej także zwartej akcji. Utwór bardzo dobrze obrazuje co czują ludzie odsunięci od grupy rówieśników i do czego może doprowadzić takie zachowanie ze strony innych.

Polecam

Tilia, 17 lat

Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Albatros.

"Morderstwo Wron" - Anne Bishop - recenzja

                   
Morderstwo wron - Anne Bishop
           Inni nie są ludźmi. Przybierają ludzką formę, by porozumieć się z człowiekiem, ale nigdy nie byli i nie będą ludźmi. Cała kraina Thaisia jest terenem należącym do tych zmiennokształtnych istot, a miejsca, gdzie mieszkają tacy jak my są ,,wypożyczane” od terra indiena na surowych warunkach.

            Dziedziniec w Lakeside, czyli jedno z miejsc, gdzie ludzkie prawa nie obowiązują, to pionier wśród Dziedzińców Innych. Tutaj na stanowisku łącznika z ludźmi od niedawna zatrudniona jest Meg Corbyn - cassandra sangue, wieszczka krwi. Mieszka na dziedzińcu dopiero od kilku miesięcy, ale uzyskawszy delikatne zaufanie zmiennokształtnych zaczyna zdobywać przyjaciół nie tylko wśród nielicznych ludzkich pracowników.


            Gdy na ulicach pojawiają się dwa nowe narkotyki dochodzi do coraz częstszych konfliktów ludzi z Innymi. Najczęściej ofiarami pada Wronia Straż, a gdy terra indigena dowiadują się o martwym wampirze i zmielonym mięsie wieszczki krwi zaczyna się piekło. Kolejne doniesienia opowiadają o miastach odciętych od świata, zerwanych drogach i trakcjach kolejowych. Inni postanawiają brutalnie ukarać ludzi za niedotrzymywanie umów pokojowych, a nad Środkowym Zachodem zawisa groźba rzezi…

            Morderstwo Wron, tom drugi Innych,  to niesamowicie wciągająca powieść o dziewczynie, która nagle znalazła się w całkowicie nowym dla niej miejscu a w dodatku pośród bezwzględnych zabójców. I pomimo przeciwności udało jej się przekonać do siebie te dzikie istoty i zapewnić sobie miejsce pośród nich.

            Książkę polecam… chyba każdemu. Jest świetnie napisana, bardzo przyjemnie się czyta. Myślę, że każdy znajdzie w niej coś dla siebie.


                                                                                                                                                                                                                                                                  Iguana, 14 lat

Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Initium. 

środa, 25 czerwca 2014

„Syn” - Jo Nesbo - recenzja

Syn - Jo NesbøZ radosną niecierpliwością wziąłem do ręki najnowszą powieść mojego ulubionego norweskiego autora. Emocje podgrzewał fakt, że był to egzemplarz recenzencki, miałem więc świadomość, że jestem jednym z pierwszych jej czytelników w Polsce. Zauważyłem, że nie jest to kolejna powieść z cyklu o Harrym Hole, tylko odrębna opowieść. Akcja „'wciągnęła ” mnie jużod pierwszych stron. 

Intrygująca jest tu postać młodego więźnia, narkomana imieniem Sonny, spełniającego rolę ni to spowiednika ni to psychoterapeuty dla współwięźniów. Zdumienie budzi rola kapelana i wicedyrektora więzienia. Ten pierwszy szantażowany przez swojego szefa, namawia Sonnego, kolejny już raz, by w zamian za narkotyki, pełnił rolę kozła ofiarnego przyznając się do niepopełnionej zbrodni. Sonny zgadza się, a tymczasem kapelan zostaje zamordowany . 

Ponadto do jego celi przychodzi z wyznaniem długoletni więzień. Okazuje się, że znał ojca Sonnego, skorumpowanego policjanta, który popełnił samobójstwo. To właśnie wtedy rozpoczęła się jazda na dno młodego człowieka. Śmierć matki dokonała dzieła zniszczenia jego psychiki. Z wzorowego ucznia i świetnego sportowca stał się narkomanem i przestępcą. Sonny słuchając współwięźnia, zaczyna budzić się z letargu. Okazuje się, że ojciec został zmuszony do napisania oskarżycielskiego listu, a następnie zamordowany. Młody chłopak w spektakularny sposób ucieka z więzienia i rozpoczyna swoją krucjatę. Ten kto zawinił, nie zazna już spokojnego snu... W Oslo mnożą się tajemnicze zabójstwa wyglądające na egzekucję. Śledztwo prowadzi zdolny, starszy detektyw, tuż przed emeryturą – Simon Kefas. 

Akcja powieści jest ekscytująca, wielowątkowa, ale wszystko jest ze sobą powiązane. Źródłem aktualnych wydarzeń są tajemnice z przeszłości, zwłaszcza postać kreta, informatora z policji, którego nigdy nie zidentyfikowano. Nikt nie wie też, kim jest Bliźniak, człowiek – legenda, który rządzi światem przestępczym w Oslo. To te zagadki należy najpierw wyjaśnić, by powstrzymać eskalację przemocy. Autor jak zwykle mnoży tropy, nie ułatwiając czytelnikowi dotarcia do prawdy. Czyta się tę powieść naprawdę dobrze i szybko. Fabuła jest jednocześnie skomplikowana, ale i klarowna. A zakończenie i tak nas zaskoczy. 

Podsumowując należy stwierdzić, że Jo Nesbo nie rozczaruje swoich wielbicieli i prawdopodobnie pozyska nowych. Jego ostatnia książka jest znowu prawdziwą ucztą dla wszystkich miłośników powieści kryminalnych.

Kevin, 17 lat


Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Dolnośląskiego,
 a do recenzji przysłał nam ją Publicat.



wtorek, 24 czerwca 2014

"Nareszcie wyglądam jak człowiek. Opowieść Guzika" - Jerzy Kędzierski - recenzja

okladka-przod„Nareszcie wyglądam jak człowiek. Opowieść Guzika” jest to utwór napisany przez Jerzego Kędzierskiego. Autor książki jest osobą niezwykle barwną i nietuzinkową. Zajmuje się zbieraniem guzików i pocztówek, a poza tym jest bibliofilem, bukinistą, pisarzem, tłumaczem z języka czeskiego oraz paremiologiem czyli osobą zbierającą przysłowia. Nie należy również zapominać, że jest włóczęgą oraz emerytowanym autostopowiczem. Utwór został wydany nakładem Wydawnictwa Rosemaria w 2014 roku.

Autor miał bardzo dobry pomysł na książkę. Cały czas zwraca się do  pani, o której nic nie wiadomo. Opowiada jej swoje historie, mówi o przemyśleniach, wzrusza, często bawi, ale przede wszystkim zaciekawia. Chce aby pani polubiła spotkania z nim. O samym "opowiadaczu" możemy powiedzieć dość dużo. Jest to człowiek doświadczony, mądry, ciekawy z poczuciem humoru. Filozof, bajarz osoba głęboko wierząca, bystry obserwator rzeczywistości i tego co się w koło niego dzieje. Potrafi wyciągać wnioski z obserwacji ludzi, ich codziennych zachowań i przyzwyczajeń.

„Nareszcie wyglądam jak człowiek. Opowieść Guzika” to książeczka niewielkich rozmiarów, którą czyta się szybko i z ogromną przyjemnością. Króciutkie opowiadania, o których nie sposób zapomnieć i przez które przemawia doświadczenie i mądrość życiowa autora. A oto przykłady:

„Więzienia, zaręczam pani, nigdy nie są budowane na planie krzyża. Ludzie własnymi rękami wznoszą dla siebie więzienia. Cóż da się powiedzieć? Nic. Ludzie z uporem wznoszą dla siebie więzienia.”

„Wszyscy inni, młodzi i starzy, w wyborze parkowej strategii są irracjonalni. Żebrak to co innego. Żebrak ma rozum. Żebrak w parku, mając mnóstwo ludzi do wyboru, podchodzi od razu do ławki, na której chłopak całuje się z dziewczyną. Chłopak całujący w parku dziewczyną nigdy złym słowem nie odgoni żebraka. Zawsze z uśmiechem wręczy łachmycie monetę.”

Tę książkę polecam wszystkim czytelnikom. Jest to zbiór cudnych opowiadań, które czyta się z przyjemnością w ciągu jednego popołudnia, ale w pamięci zostają na długo.


Serdecznie polecam!


Tilia, 17 lat

Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Rosemaria, 
a do recenzji przysłał nam ją autor. 

"Gra o władzę" - Danielle Steel - recenzja

Danielle Steel to autorka 120 książek przetłumaczonych aż na 43 języki. Jest matką dziewięciorga dzieci i założycielką dwóch fundacji charytatywnych.

Gra o władzę - Danielle SteelFiona to prawdziwa kobieta biznesu, a zarazem matka. Podjęła się bardzo odpowiedzialnej pracy, której i czasem bałby się prawdziwy mężczyzna. Mimo, że w życiu zawodowym odnosi same sukcesy, to gorzej idzie jej z uczuciami. Czasami Fionie po prostu brakuje kogoś kto by ją przytulił i wysłuchał. Wie, że w swojej branży nie ma miejsca na uczucia, ale z drugiej strony nie chce walczyć sama ze sobą.

Czy los się wreszcie do niej uśmiechnie?

W książce Danielle Stell ukazane są historie dwóch osób, chociaż  główną bohaterką jest oczywiście Fiona, poznajemy też Marshalla Westona, Prezesa znanej spółki, skrywającego wielką tajemnice przed swoją rodziną.

Gra o władze Danielle Stell to było to, czego się spodziewałam. Historia dzięki której możemy się oderwać choć na chwilę od otaczającego nas świata. Tematem oczywiście są uczucia, ale nie tylko miłość, ale też zdrada. Autorka w ciekawy i intrygujący sposób przedstawia nam sposób życia i zachowania osób, które stoją na naprawdę wysokich szczeblach swoich karier. Książka obyczajowa, o zdarzeniach, które spokojnie moglibyśmy odnaleźć w życiu niektórych ludzi. Czyta się ją bardzo szybko, zapewne zarówno dzięki bardzo dobremu językowi, jak i po prostu wciągającej akcji. Pełna ciekawych wydarzeń, także zwrotów akcji, które czasami mogą nas zaskoczyć.

Serdecznie polecam szczególnie na zbliżające się wakacje, gdyż to jest książka, którą spokojnie przeczytasz nawet w jeden dzień.



                                                                                                                             Grazia, 18 lat

Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Między Słowami. 

"Zabić arcyksięcia" - Greg King, Sue Woolmans - recenzja

Zabić arcyksięcia - Greg KingSarajewo 100 lat temu. Nikt nie spodziewał się wtedy, że w tym mieście rozpocznie się jeden z najtragiczniejszych rozdziałów w historii ludzkości- I wojna światowa. Zabójstwo arcyksięcia Ferdynanda i jego żony Zofii. Jednak Greg King i Sue Woolmans pokazują zupełnie inne oblicze tej historii. 

Jak naprawdę wyglądało życie rodzinne arcyksięcia?
Dlaczego Zofia była traktowana jak osoba niegodna swego męża?

Tego dowiecie się z książki pod tytułem „Zabić arcyksięcia”. To niezwykła opowieść o miłości dwójki młodych osób wystawionej na ciężką próbę konwenansów i zasad rządzących ówczesnym światem.

Dodatkowym atutem książki są zdjęcia i autentyczność. Całość powstawała we współpracy z żyjącą wnuczką arcyksięcia - Sophie von Hohenberg. W książce znajdują się liczne fragmenty listów oraz opisy wspomnień osób znających parę i jej dzieci.

Książka przedstawia zupełnie nowe spojrzenie na życie i śmierć arcyksięcia Ferdynanda i jego żony. Nie ukazuje ich, jako postaci posągowych - widzimy ich prawdziwe oblicze. Autorzy w niezwykle interesujący sposób pokazują ile przeszkód musieli pokonać, aby być razem. Opisują ich codzienność, życie towarzyskie - praktycznie każdy moment, aż do tragicznej śmierci w Sarajewie.



Książkę polecam wszystkim zainteresowanym historią.

Dydelf, 15 lat



Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Znak.




„Petrodor” - Joel Shepherd - recenzja

Petrodor - Joel Shepherd
Joel Shepherd to urodzony w 1974 roku australijski pisarz fantasy i science-fiction, autor poczytnej serii Crossover o Cassandrze Kresnov - superżołnierce.

Jest to druga część serii „Próba krwi i stali”, w której główną bohaterką jest Sasha – była królewna, obecnie będąca na wygnaniu młoda, silna kobieta.

Książka podobała mi się bardziej niż pierwsza część tego cyklu, lecz myślę, że nadal to nie jest „to coś” co czytałbym kilkakrotnie, całymi dniami i nocami. Wiele osób, które pytałem o ich zdanie, mówili, że dla nich książka jest idealna.  Ja jednak wolę się wczuć w rolę głównego bohatera, a nie mogę przez to, że w tej powieści główną postacią jest kobieta. Oczywiście jest to miła odmiana od monotonii większości książek tego rodzaju.


Podsumowując – książka znajduje wielu miłośników, jednak nie jestem jednym z nich. Bardzo dobrze wypracowani bohaterowie nie przekonują mnie, mimo iż często jest to dla mnie najważniejszy element. Książka nie jest na mój gust, ale czy to znaczy, że jest zła? To zostawiam Twojej opinii. Napisz co Ciebie urzekło, a na co ja, być może, nie zwróciłem uwagi. 

Kowal, 14 lat

Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Jaguar. 

"Hopeless" - Colleen Hoover - recenzja

,,Czasem odkrycie prawdy może odebrać nadzieję szybciej niż wiara w kłamstwa.’’

Colleen Hoover to autorka bestsellerów New York Times’a. Mieszka w Teksasie z mężem i trzema synami.

Hopeless - Colleen HooverSky została adoptowana. Nie pamięta biologicznych rodziców. Teraz mieszka z matką zastępczą o imieniu Karen. Jej najlepsza przyjaciółka to Six. To są fakty. Poznanie Deana Holdera też nim jest, ale to już porusza całym światem nastoletniej Sky. Mogłoby się wydawać, że co nadzwyczajnego jest w spotkaniu chłopaka. Jednak gdy on wie o Tobie więcej, niż Ty sama i ciągle wypytuje Cię o różne, niekiedy dziwne rzeczy, to naprawdę można się przerazić.

Po pewnym czasie Sky również zaczyna interesować się Holderem. Ta wzajemna  fascynacja wzbudza w dziewczynie uczucia i emocje silniejsze niż kiedykolwiek wcześniej. Z każdym poprzednim chłopakiem, gdy się całowała nie czuła nic więcej niż odrętwienie. Natomiast przy Holderze wachlarz emocji jest tak szeroki, że aż trudno je wszystkie ponazywać. Najważniejszym uczuciem będzie jednak rodząca się miłość.

Oprócz tego, że chłopak pozmieniał życie Sky, ona sama zacznie sobie przypominać różne dziwne rzeczy. Zacznie interesować ją własna przeszłość, która okaże się dużo bardziej mroczna, niż można by przypuszczać. Sky będzie też próbowała się dowiedzieć co znaczy tajemniczy tatuaż na ramieniu chłopaka, który brzmi HOPELESS. Czy uda jej się rozwiązać wszystkie zagadki, które do jej życia wniósł Holder?

Interesujący tytuł i zachęcająca okładka są tylko dodatkiem do treści, która naprawdę zasługuje na oklaski. Fabuła Hopeless nie jest typowym romansidłem dla nastolatek. To opis historii, która miała szansę wydarzyć się naprawdę. W realnym świecie. Choć przez 1/3 książki główni bohaterowie głównie się całują, to pozostała część jest naprawdę dramatem ludzkim. Jeśli ktoś nie lubi ckliwych momentów – niech je przeskoczy. Bardziej warta poznania jest ta mroczniejsza strona Hopeless. Może to będzie przestroga dla niektórych, a być może komuś otworzy oczy na krzywdę drugiego człowieka.

Nie znaczy to też, że miłość głównych bohaterów jest przereklamowana i do niczego. Nie. Zdecydowanie nie. Miłość Sky i Holdera jest bardziej dojrzała niż mógłby na to wskazywać ich młody wiek. Ich oddanie sobie nawzajem jest godne naśladowania. Pomagają sobie w trudnych sytuacjach, a tych im nie brakuje.

Książkę czyta się bardzo szybko. Wszystko wyjaśnione jest dopiero na końcu, więc czyta się prędko, by jak najszybciej poznać zakończenie. Jednakże, Hopeless, to jedna z tych książek, przy których żałuje się, że się tak szybko skończyło.

Powieść polecam wszystkim dziewczynom lubiącym romans z domieszką zagadek, tajemnic i krwi. Doskonała książka na wakacje ;)



Nikki, 16 lat


Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Otwarte. 




"Dzieci wolności" – Paullina Simons - recenzja



Paullina Simons urodziła się w Leningradzie w rodzinie dysydenckiej. Jej dziadkowie i rodzice, ciężko doświadczeni przez wojnę i komunizm, wyemigrowali do Stanów Zjednoczonych w 1973 roku, kiedy miała 10 lat. Jest autorką wielu bestsellerowych powieści, z których największą sławę przyniosła jej saga o losach Tatiany i Aleksandra: Jeździec miedziany, Tatiana i Aleksander, Ogród letni. Dzieci wolności opowiadają o spotkaniu Giny i Harry’ego, rodziców Aleksandra. Ich dalsze losy będą opisane w powieści Bellagrand, która już wkrótce ukaże się nakładem Świata Książki.

Dzieci wolności - Paullina SimonsGdy u progu XX wieku Gina, piętnastoletnia Włoszka z Sycylii, przybywa do Bostonu, jest tak pełna optymizmu i zapału do pracy, że wydaje jej się, iż nie ma rzeczy niemożliwych. Niestety, podniecenie nowym domem dotyczy tylko jej samej. Matka dziewczyny wciąż jest pogrążona w żałobie po śmierci męża, a brat Salvo wszędzie tylko dostrzega problemy. Jego niezadowolenie potęguje spotkanie z Benem i Harrym. Młodzieńcy specjalizują się w pomocy imigrantom, lecz jeden z nich wykazuje też zainteresowanie Giną. To bardzo nie podoba się bratu dziewczyny, który postanawia zamieszkać w Lawrence, miasteczku położonym o 50 km od szybko rozwijającego się Bostonu. 

Młoda Włoszka będzie jednak szukać sposobu, by spotkać się tymi intrygującymi ją mężczyznami. Trzeba jednak pamiętać, że początek XX wieku to lata gdy kobieta nie może poruszać się bez przyzwoitki, a etykieta jest dosyć surowa. Gina będzie mieć więc utrudnione zadanie. Szukając rozwiązania będzie musiała przekabacić kuzynkę, która uczy się na zakonnicę. Czy uda jej się tego dokonać?
     
Ben i Harry to przyjaciele o bardzo długim stażu, mimo że różnią się od siebie diametralnie. Harry to syn bogatego przemysłowca, a Ben ma za matkę, kobietę zmienną bardziej niż ktokolwiek mógłby przypuszczać. Oboje mają wielkie marzenia, ale czy na drodze do ich spełnienia nie stanie pewna młoda Włoszka?

Choć twórczość Paulliny Simons jest raczej przeznaczona dla dorosłych kobiet, to Dzieci wolności doskonale nadają się także dla młodszych czytelniczek. Książka opowiada o życiu nastolatki, a potem młodej kobiety, kto więc zrozumie to lepiej niż dziewczyna w jej wieku? Gina poszukuje dla siebie miejsca w nowym kraju, poszukuje miłości, a przede wszystkim poszukuje siebie. Czy takie poszukiwania nie są bliskie nastolatkom? Właśnie te szczegóły uczyniły mi czytanie tej lektury jeszcze przyjemniejszym.

W tej książce nie brakuje również rewolucyjnych haseł na temat wolności i równouprawnienia kobiet: ,,Od najmłodszych lat przeciętnej dziewczynce powtarza się, że małżeństwo jest jej ostatecznym celem. Jest do niego przygotowywana jak zwierzę…” Jeśli chcecie poznać jak dalej brzmi ten cytat, kto go wypowiedział i w jakich okolicznościach (a naprawdę warto ) to zachęcam Was do sięgnięcia po tę lekturę.

Powieść tę szczególnie polecam nastolatkom i ich mamom. Potem będziecie mieć bardzo przyjemny temat do rozmowy!




Nikki, 16 lat


Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Świat Książki.




poniedziałek, 23 czerwca 2014

„Zacisze Gosi” - Katarzyna Michalak - recenzja

Katarzyna Michalak, autorka kilkunastu bestsellerowych powieści („Poczekajka”, „Rok w Poziomce”, „Sklepik z Niespodzianką”, „Mistrz”). Należy do najbardziej wszechstronnych polskich pisarek, swobodnie poruszając się między tak odmiennymi gatunkami jak powieść obyczajowa, sensacja, erotyk i fantasy. W planach ma również powieść historyczną i sagę rodzinną, jak również scenariusz serialu oraz komedii romantycznej.
Jej prozę cechuje wyjątkowe nasilenie emocji, wartka akcja, błyskotliwe dialogi i wyraziści, wiarygodni bohaterowie, z którymi łatwo się utożsamić.
Na co dzień Katarzyna Michalak mieszka w wymarzonym domku gdzieś na mazowieckiej wsi, jest mamą dwóch chłopców, cieszy się spokojnym życiem, śpiewem ptaków, pięknem przyrody i… pisze nową powieść.


Zacisze Gosi - Katarzyna Michalak
„Zacisze Gosi” to druga część trylogii autorstwa Katarzyny Michalak, pierwsza nosi tytuł „Ogród Kamili”. To wzruszająca i piękna opowieść o trzech przyjaciółkach, z których każda ma swoje problemy – Kamila poznaje swojego ojca, Gosia jest kaleką, samotną i porzuconą przez męża ofiarą wybuchu metra w Londynie, a Julia ma wrażenie, że kres jej małżeństwa jest bliski. Gdy pojawia się Jakub, wspomnienia powracają... Losy bohaterek i ich mężczyzn bardzo się komplikują...

Czy wypadek Łukasza sprawi, że straci on wzrok na zawsze?
Jak w tej sytuacji zachowa się Kamila?
Czy Gosia zazna szczęścia z Jakubem?
W jakim celu przyjechał Mateusz Wielicki, jej były mąż?
I czy Julia rzeczywiście straci rodzinę?

Na te i inne pytania musicie sami uzyskać odpowiedź, czytając tę książkę, do czego Was bardzo serdecznie zachęcam!

Czytając tę powieść wielokrotnie płakałam, śmiałam się i wzruszałam razem z bohaterami. Katarzyna Michalak prowadzi książkę w taki sposób, że po prostu nie da się nie utożsamić z postaciami, które są bardzo barwne i realne. Autorka ma bardzo lekki styl pisania, ciekawe opisy i wartkie dialogi. Czasem tylko denerwowała mnie Kamila, no ale to już zostawiam Waszej opinii. Gorąco zachęcam do zapoznania się z tą pozycją, warto ją przeczytać w te długie wakacyjne wieczory!

„Śpieszmy się kochać ludzi. Tak szybko odchodzą...”


Madame Noire, 13 lat

Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Znak.