„Wstęga Möbiusa” - Roman Konik -recenzja

 

Adrian, główny bohater książki Romana Konika pt. „Wstęga Möbiusa”, jest osobą o nieprzeciętnej inteligencji i genialnej pamięci. Jest on doskonałym strategiem.

Jego życie nie jest jednak łatwe, gdyż cierpi na autyzm i musi codziennie zmagać się z chorobą. Mieszka w podziemnej rezydencji, odpowiednio przystosowanej do jego potrzeb. Ma ustalony tryb dnia, którego ściśle przestrzega. Codziennie je to samo i ubiera się w identyczne zestawy ubrań.

Nie pragnie takich dóbr jak pieniądze czy sława. On chce mieć kontrole i władzę nad miastem. Zaczyna działać w świecie przestępczym. Zatrudnia i opłaca własnych ochroniarzy, przekupią lub szantażuje ludzi zajmujących wysokie stanowiska oraz zbiera od nich informacje. Jego podziemne imperium coraz bardziej się rozrasta.

Autor dobrze opisał osobowość Adriana, dotkniętego chorobą. Książka miejscami jest zbyt drastyczna. Główny bohater nie przejmuje się innymi osobami, brak mu empatii. Brutalnie traktuje swoich przeciwników. Pała min rządza władzy.

Osobiście książka mi się nie podobała, gdyż epatowała przemocą, agresją i brakiem sensu życia. To nie moje klimaty.

Lynx, 17 lat

Książka ukazałą się nakładem Wydawnictwa Replika.

„Podstęp”- Maria Adolfsson - recenzja

 „Pierwsze 24-godziny są z reguły potrzebne, aby wskazać 90% (…) sprawców, trzy doby (…), aby wskazać tych nieco bardziej przebiegłych”. Z każdym kolejnym dniem szansa na schwytanie mordercy spada.

               

Komisarz Karen Eiken Hornby odsypia po sobotnim festiwalu ostryg, gdy budzi ją telefon od naczelnika doggerlandzkiej policji. Dzień wcześniej sporo wypiła i teraz powoli zaczyna do niej docierać z jaką sprawą dzwoni przełożony. Ma poprowadzić dochodzenie w sprawie morderstwa Susanne Smeed, byłej żony jej aroganckiego szefa, którego zawieszona na czas śledztwa.

               

Karen rozpoczyna dochodzenie. Rozmawia z osobami, które znały denatkę, próbuje odkryć motyw, dlaczego ktoś zabił Susanne. W toku śledztwa Karen dowiaduje się, że nie była ona osobą powszechnie lubianą. Zagłębia się także w przeszłość Susanne, w czasy przed 50-laty, gdy jako małe dziecko mieszkała w hipisowskiej komunie.

               

Ciągły brak wyraźnego motywu i śladów mordercy w domu zmarłej sprawia, że śledztwo staje na mieliźnie. Czy mordercą okaże się zwykły złodziej, który zabił Susanne i wyszedł nie zostawiając śladów czy może Karen miała rację dokopując się do informacji z przeszłości i sprawa jest bardziej skomplikowana?

W kryminale szwedzka pisarka Maria Adolfsson dobrze ucharakteryzowała swoich bohaterów. Są to ludzie z krwi i kości. Liczne postaci i dużo wątków jakie wprowadziła, sprawiają jednak, że miejscami można się pogubić. Opisy i ciągnące się dochodzenie z początku spowalniają akcję, jednakże pod koniec książka trzyma w napięciu. Autorka uzyskała efekt realizmu życia.  Polecam „Podstęp” miłośnikom kryminałów, którzy lubią zawiłą akcję i policyjne dochodzenia.

Lynx, 16 lat

Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa W.A.B.

„Bezwład” - Jessica Barry - recenzja

Bezwład to debiutancka powieść Jassiki Barry.

Główną bohaterkę poznajemy, gdy cudem ratuje się z katastrofy lotniczej. Allison leciała dwuosobowym samolotem, który rozbił się nad Górami Skalistymi. Pilot ginie na miejscu. Allison zostaje sama wśród otaczających ją gór, z mizernymi zapasami jedzenia i wody oraz krwawiącą raną na nodze. Wie tylko, że musi uciekać.

O przeszłości Ally dowiadujemy się w retrospekcjach. Wychowała się w Mine - małym miasteczku, gdzie wszyscy dobrze się znają. Skończyła szkołę i studia. Przed nią rozpościerało się wiele możliwości, świetlana kariera. Los inaczej jednak pokierował jej ścieżkami.

W trakcie, gdy Ally walczy o przetrwanie w srogich warunkach górskich, jej matka dowiaduje się o wypadku. Maggi nie chce przyjąć do wiadomości, że jej córka nie żyje. Tłumaczy się faktem, że jeszcze nie znaleziono jej ciała. Próbuje za wszelką cenę odkryć, co Allison właściwie robiła w tym samolocie. Po śmierci ojca, Ally zerwała kontakt z matką. Maggi dowiaduje się nowych rzeczy o córce i zastanawia się czy to ta sama osoba, którą znała i którą wychowała.

Czy demony przeszłości dopadną Allison? 

Czy zdoła uratować siebie i swoją matkę? 

Przed czym lub kim właściwie Ally ucieka?

Książka trzyma w napięciu do samego końca. Serdecznie polecam ją wszystkim miłośnikom thrillerów i podwyższonej adrenaliny.

  Lynx, 16 lat

Książka ukazałą się nakladem Wydawnictwa Rebis.

„Mądrość człowieka gór” - Józef Tischner - recenzja

Ksiądz Józef Tischner - polski filozof i publicysta, wywodził się z Podhala. Od 1980 r. był duszpasterzem Związku Podhalańskiego. Kochał góry, a przede wszystkim ludzi tam mieszkających, ich kulturę i obyczaje. Było to dla niego inspiracją do wielu rozważań filozoficznych.

Książka „Mądrość człowieka gór” składa się z 25 odrębnych rozdziałów ugrupowanych według czterech pór roku. Są to wyimki z kazań ks. Tischnera wygłaszanych na różne okazje, jego felietonów czy wstępów do książek.

Autor koncentruje się głównie na człowieku. Rozmyśla nad jego naturą, nad trudnościami w drodze do odnalezienia siebie, zastanawia się nad różnicą pomiędzy honorem, a godnością oraz mówi o wyborach, przed którymi nikt się nie uchroni. Porusza tematy patriotyzmu, wspólnoty i jedności Polaków. Uwypukla, że ważne jest zachowywanie i pielęgnowanie kultury oraz tradycji. „Kultura jest zwierciadłem, w którym człowiek ogląda prawdę o sobie. Gdy pęka zwierciadło, człowiek nie wie już, kim jest”.

Autor zachęca nas także do szukania Boga, życia w wolności oraz miłości do bliźnich. Rozważa tajemnicę choroby, dlaczego Bóg, skoro jest dobry i miłosierny dopuszcza do nas cierpienie? W książce zawartych jest wiele życiowych rad oraz wskazówek, jak wzrastać w wierze.

Czytając „Mądrość człowieka gór” możemy zaczerpnąć informacje jak wyglądało życie na Podhalu. Tischner używa gwary, co nadaje książce wyjątkowy klimat, jednakże  dla zwykłego czytelnika może być trudne w odbiorze i niezrozumiałe.

Dużym atutem są zdjęcia pomiędzy poszczególnymi rozdziałami, ukazujące piękno przyrody o każdej porze roku. Na marginesach uwypuklone są także najważniejsze sentencje, do których można powrócić w każdej chwili.

Książka ta, nie jest jedną z tych łatwych i lekkich lektur. Skłania do refleksji i rozmyślań. Chociaż autor kierował ją przede wszystkim do „ludzi gór”, każdy może zaczerpnąć z jej mądrości.

Lynx, lat 16

Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Znak.