"Matnia" - Anna Piecyk - recenzja

Ostatnio miałam okazję zapoznać się z książką Anny Piecyk, pt. „Matnia”.

Autorka w swoim utworze przedstawia historie kilkuletnich dzieci: Ryszarda, Grażyny oraz Filipa. Bohaterowie sami relacjonują zdarzenia, które dzieją się wokół nich. 

Rzecz dzieje się w latach 70/80 - tych ubiegłego wieku. Razem ze swoją matką mieszka Ryszard oraz jego młodsza siostrzyczka Grażyna. Niestety tym dzieciom nie dane jest zaznać spokojnego dzieciństwa. Już od najmłodszych lat muszą zmagać się z chorobą matki - alkoholizmem. Każdego dnia rodzeństwo ogląda pijaną matkę, która nie ma czasu aby posprzątać mieszkanie czy ugotować obiad. Dzieci chodzą głodne i obdarte, ale ją to nie obchodzi. Ma tylko jedno zmartwienie, jeden cel - aby się napić. Co gorsza, kobieta gdy wychodzi do „pracy” często zostawia rodzeństwo samo na kilka dni w domu. Ryszard ma już tego dość, nie może patrzeć na swoja głodną i smutną siostrę i postanawia zastawić pułapkę na własną matkę. Jednak to nie ona w nią wpada, a swojego czynu, który doprowadził do prawdziwej tragedii, chłopiec będzie jeszcze długo żałował.

W drugiej części autorka przenosi czytelnika do 2012 roku, gdzie razem z rodzicami mieszka licealista Filip. Chłopak żyje w patologicznej rodzinie, w której oprawcą jest zdecydowanie nadużywający alkoholu ojciec. Pod wpływem napoju alkoholowego mężczyzna staje się agresywny i wyżywa się na rodzinie. Filip żyje w strachu o siebie i matkę. Jednak pewnego dnia przeciwstawia się ojcu, a ten w złości wyrzuca go z domu. Pomocną dłoń podaje chłopakowi jego najlepszy przyjaciel, od którego wynajmuje mieszkanie. Ma on jednak wyrzuty sumienia, że zostawił swoją matkę na łasce ojca. Boi się, że może dojść do tragedii. Tak też się dzieje.

Autorka przedstawia poruszające i momentami przerażającą historie. Pokazuje jak niebezpieczną chorobą jest alkoholizm oraz jaki wpływ mają uzależnieni rodzice na dorastające dzieci. Anna Piecyk przedstawia alkoholików w sposób bardzo przejmujący. Uświadamia czytelnikowi, że jest to problem powszechny, którego nie należy bagatelizować. Zaskakujące jest również zakończenie utworu, które daje sporo do myślenia.

Uwagę czytelnika przykuwa również okładka - pluszowy miś siedzący na walizce, z zaklejoną taśmą buzią. Stanowi ona metaforę, którą w pełni można zrozumieć dopiero po przeczytaniu książki.

Utwór jest bardzo dobrze napisany, nie byłam wstanie odłożyć książki dopóki nie dotarłam do ostatniej strony. Język jest prosty i przyjemny a cały utwór czyta się szybko.

Chciałabym wszystkich bardzo serdecznie zachęcić do zapoznania się z tą pozycją. Autorka porusza trudny i bolesny temat dla wielu ludzi. Myślę, że warto przyjrzeć się problemowi alkoholowemu z perspektywy rodzin osób uzależnionych.

Tilia, 16 lat

Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Oficynka.

"Musisz to komus powiedzieć" - Barbara Ciwoniuk - recenzja

Główną bohaterką książki Barbary Ciwoniuk  „Musisz to komuś powiedzieć"  jest piętnastoletnia  Milena.

Książka rozpoczyna się zakończeniem roku szkolnego głównej bohaterki. Milena odbiera świadectwo z wyróżnieniem, dowiadujemy się, że była prymuską, i co roku osiągała coraz wyższe stopnie.  Potem udaje się z koleżankami do pobliskiej restauracji gdzie śledzi poczynania Pawła, w którym jest zakochana. Niestety chłopak nie odwzajemnia jej uczucia.
Milena prawie  całe wakacje  spędza w swoim rodzinnym mieście Suwałkach, gdzie pojawia się Łukasz, syn przyjaciółki matki. Razem wyjeżdżają do Magdalenowa, miejscowości gdzie mieszkają dziadkowie Kamy, najlepszej przyjaciółki Mileny, a następne na warsztaty poświęcone Marii Konopnickiej .  W Magdalenowie  dziewczyna widzi bardzo złe rzeczy –  wulgarne zachowanie kolegów, którego się nie spodziewała,  alkohol, narkotyki - przez które jej koleżanka Monika ląduje w szpitalu. Gdyby nie Milena i dojrzałą postawa Łukasza, to nie wiadomo jak by się to wszystko skończyło dla Moniki. Na   szczęście nasza bohaterka jest na tyle mądra, że nie ma zamiaru próbować tych wymysłów XXI w., ponadto ostrzega swoją przyjaciółkę, która zagubiona w  świecie, co chwile znajduje sobie nowe obiekty zainteresowań.

Autorka  pokazuje, że życie nastolatka nie jest łatwe, jest pełne niebezpieczeństw i trudnych wyborów, z którymi nie zawsze możemy sobie poradzić. W powieści poruszone jest kilka ważnych tematów : przyjaźń, miłość, zauroczenia młodych ludzi, zagrożenie wywołane narkotykami, czy wreszcie problem tożsamości seksualnej i tolerancji, która  w dzisiejszym świecie jest bardzo trudna.

Bohaterowie książki zastanawiają się nad twórczości Marii Konopnickiej i nad jej życiem prywatnym. Szczególnie interesuje ich  to, jaką  byłą pisarką, matką i czy łączyły ją stosunki intymne z kobietami.

Uważam, że nie powinno się poruszać takich problemów sławnych ludzi  w  książkach dla dzieci i młodzieży. Trochę mi to przeszkadzało, bo czy orientacja seksualna Konopnickiej ma mieć jakieś znaczenie, ma nas zachęcić do poznania lepiej jej twórczości?

Książka napisana jest w bardzo prosty sposób, czyta się ją szybko. Sądzę, że jest  przeznaczona  dla każdego rodzaju czytelnika, ponieważ nie tylko dzieci i młodzież mają problemy z akceptowaniem drugiej osoby, ale także starsi.
Osobiście jestem zawiedziona zakończeniem, ponieważ miałam nadzieję, że ... no nie, nie mogę nic więcej napisać, żeby nie odebrać Wam przyjemności  czekania na koniec  przygód i uczuciowych rozterek Mileny. Poza tym powieść bardzo mi się podobała  i szczerze wszystkim polecam .

Lily, 16 lat

Książkę mogłam przeczytać dzięki Wydawnictwu Literatura 

"Odwiedź mnie we śnie" - Lena Wilczyńska- recenzja

„Odwiedź mnie we śnie” jest debiutancką książką Leny Wilczyńskiej, która ukazała się w Wydawnictwie Skrzat.

 

Lena opisuje polską prowincje, porusza ona trudne i bolesne sprawy, z którymi zmaga się cały świat.

Książka opowiada historię nastoletniego chłopca  Łukasza, który nie marzy o o nowej grze na Playstation ani o tym, aby ta blondynka z domu naprzeciwko umówiła się z nim do kina.

On marzy o tym, żeby ojciec przestał pić i wybudował dom dla swojej rodziny, w którym każdy będzie miał swój pokój.

Ojciec cały czas  chleje  i robi awantury o byle co, matka Łukasza jest ciężko chora. Lecz nie tyle choroba ją wykańcza , co jej mąż, który gdy pije znęca się nad nimi psychicznie i fizycznie. Matka często uciekała z domu z dziećmi do cioci Wiesi, gdy ojciec wracał pijany, lecz czasami tylko dzieciaki zdążały uciec, a matka zostawała.

Pewnego dnia nauczycielka od biologii zaproponowała, by Łukasz pojechał z rodzeństwem na dziewięciodniową kolonię nad morze. Chłopcy byli zachwyceni tym pomysłem. nie przeraziło ich to, że musieli ciężko pracować na plantacji truskawek u Emila. Wystarczała im nadzieja, że po raz  pierwszy zobaczą morze i przejdą się po plaży. 

Po powrocie do domu Łukasza i jego braci spotkały duże zmiany, cała rodzina przeprowadziła się do domu cioci Wiesi ,bo ona wyjechała do Irlandii na rok do męża. Od brata Łukasz usłyszał o powrocie z Wielkiej  Brytanii Olgi, w której kochał się od podstawówki.

Cała wieś huczała o tym, że  wróciła mama Olgi, choć wszyscy myśleli, że ona nie żyje.

I gdy mamy nadzieję, że Łukaszowi życie chociaż trochę się odmieni, że uczucie i nowy dom wprowadzą spokój, dochodzi do tragedii, a właściwie całej serii dramatycznych wydarzeń, z którymi rodzeństwo będzie musiało sobie poradzić.

Ale czy im się to uda?

Książka przedstawia to, w jakich czasach teraz żyjemy, uświadamia nam tragedie jakie rozgrywają się w rodzinach, w których ojciec lub matka piją.

Niestety wielu ludzi w trudnych czasach nie potrafi sobie poradzić z tym ciężkim problemem.

Książka bardzo mi się podobała i szczerze polecam ją wszystkim, bo warto przeczytać historię o życiu pewnie wielu naszych kolegów i koleżanek.

                  

                                                                                             Adi lat 17 

Książkę do recenzji przesłało nam Wydawnictwo Skrzat