"Czas tajemnic" - Marcel Pagnol - recenzja

Marcel Pagnol urodził się 28 lutego 1895 w Aubagne. Był reżyserem, dramaturgiem oraz pisarzem. Napisał dwie powieści o charakterze autobiograficznym „Chwała mojego ojca. Zamek mojej matki” oraz „Czas tajemnic”. Zmarł 18 kwietnia 1974 w Paryżu, pisząc swoją ostatnią powieść „Czas miłości”. Ilustracje do jego powieści rysował sam Jean-Jacques Sempe (ten od Mikołajka!) .

Książka opowiada o perypetiach zwykłego chłopca, Marcela, chodzącego do liceum, który sam dzieli się z nami swoimi przygodami i problemami. Poznajemy jego sytuacjęh rodzinną, a nawet pierwszą miłość - Izabellę. Akcja książki toczy się na wsi, ale nie takiej byle jakiej tylko prowansalskiej :)

Książka choć pełna ciepłego humoru, to jednak nie spełniła moich oczekiwań. Miałam nadzieję, że będzie to książka w stylu „Mikołajka” ale okazało się ze jest to zupełnie inny typ powieści. Generalnie  jak dla mnie była trochę nudnawa, fani „Mikołajka” mogą poczuć się zawiedzeni. Natomiast sądzę,  że tym osobom, którym spodobała się książka tego samego autora pt. „Chwała mojego ojca i Zamek mojej matki” i ta powieść przypadnie do gustu. I oczywiście polecam ją wszystkim miłośnikom, tak modnej teraz Prowansji!

Sophie, 13 lat

Wydawnictwu Esprit dziękuję za możliwość przeczytania tej książki!

"Chwała mojego ojca. Zamek mojej matki" - Marcel Pagnol - recenzja

W życiu każdego człowieka są chwile, do których wraca się nie tylko pamięcią, ale przede wszystkim - sercem. Lektura książki „Chwała mojego ojca. Zamek mojej matki” przenosi czytelnika w świat dziecięcych marzeń i pragnień, będących udziałem nas wszystkich.

Autor – Marcel Pagnol, urodził się w Aubagne, lecz prawie całe dzieciństwo spędził w Marsylii, na południu Francji. Historie, zebrane w opowieściach zatytułowanych „Chwała mojego ojca, Zamek mojej matki” i „Czas tajemnic” mają charakter autobiograficzny, i cechują się pogodą i humorem. Pisarz zmarł w Paryżu, pracując nad ostatnią z powieści – „Czasem miłości”. W pamięci swoich rodaków zapisał się jako jeden z najbardziej dowcipnych, pogodnych i „prawdziwie francuskich” twórców kultury.

Pierwsze wakacje w górach, pierwsze polowanie, pierwsza przyjaźń, rodzinne sprzeczki i przygody… Mały Marcel razem z ojcem i wujem tropi kuropatwy skalne w górach, buduje pułapki ze swoim przyjacielem Lili i planuje wielką ucieczkę, która ma uwolnić ich obu od zbliżającej się wielkimi krokami szkoły. Przeżywa mrożącą krew w żyłach wyprawę do zamku i cierpi katusze, zmagając się z nauką ortografii oraz higienicznymi i zdrowotnymi zaleceniami swojej mamy.

Zakończenie książki stanowi jakby odrębną jej część, podsumowującą dzieciństwo. To bardzo nostalgiczne rozliczenie autora z przeszłością. Człowieka doświadczonego przez los, lecz wciąż cieszącego się życiem. Jak sam napisał: „Takie jest ludzkie życie. Trochę radości – bardzo szybko zatartych przez troski, o których nie da się zapomnieć.”

Na początku książka wydawała się być nudną. Pomyślałam, że to nie „mój gatunek”, ale wczytując się w dalszą część, stwierdziłam, że jest ciekawa i humorystyczna. Czyta się ją łatwo, gdyż napisana jest prostym, przystępnym językiem.

Książka nadaje się idealnie na zimowe, letnie, wiosenne, czy jesienne wieczory. Myślę jednak, że przypadnie do gustu tym, którzy nie będą od niej oczekiwać nie wiadomo jak szybkiej akcji i tempa. To zwykła opowieść o życiu, przedstawiająca to, co w nim najważniejsze.

Polecam ją osobom, które preferują opowieści o naszym codziennym życiu i naszych codziennych problemach.

                                                                                                                                                        TUTAJ możesz przeczytać fragmenty tej powieści.      

                                         Chomiczek, 13 lat

Wydawnictwu Esprit dziękujemy za przekazanie tej książki!