tytuł


Recenzje młodzieżowe - bo młodzież też lubi czytać!

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą lidia helena zelman. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą lidia helena zelman. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 18 kwietnia 2013

"Grzechy anioła" - Lidia Helena Zelman - recenzja

„Grzechy anioła” to zakończenie debiutanckiej trylogii pani Zelman (drugą część „Bezsenność anioła” również recenzowałam). Poznajemy w nim dalsze losy Azathry, serafina, ulubienicy Boga, zesłanej na Ziemię, by strzec ludzi przed działaniem zła.

Grzechy Anioła - Lidia Helena ZelmanUpadli zostali pokonani, a ich przywódca upokorzony padł do nóg swojego przeciwnika. Jednak pomimo rozstrzygniętej bitwy, zbuntowani nadal próbują zdobywać ludzkie dusze i oddalać je od Stwórcy, co dobrze im się udaje, ponieważ  człowiek coraz częściej wybiera zło. 

Narthangel powraca z otchłani, chcąc odzyskać serce Azathry. Dodatkowo musi się ona pogodzić ze straszliwą zdradą najbliższej osoby. Gdyby tego było mało, sama jest winna odejścia ukochanego. Losy tej wojny o dusze wydają się być przesądzone. Żyjąc wśród ludzi, ulubienica Stwórcy próbuje nie zawierać z nimi przyjaźni, ponieważ wie jaki los jest jej przeznaczony. Jednak jak zwykle nic nie wychodzi z tych postanowień. Poznaje wiele wspaniałych osób, które jeszcze bardziej utwierdzają ją w przekonaniu, że świat jest dobry i warto zabiegać o jego ocalenie.

Zwieńczenie trylogii to zdecydowanie najciekawsza z części. Znajdujemy w niej wiele zwrotów akcji oraz niespodziewanych rozwiązań wątków często rozpoczętych już w poprzednich tomach. Główna bohaterka wydaje się być coraz bardziej pewna swej misji, bez względu na to, jakie poświęcenia są z tym związane. Jest to wyjątkowo trudne, musi wybierać miedzy miłością, a powinnością. Na dodatek spotyka również pokusy, którym już raz uległa. Zaplątana w trójkąt miłosny, próbuje się z niego wyswobodzić, gdy okazuje się, że to grono chyba jednak się powiększy.

Co do minusów książki, są one podobne do tych z poprzednich tomów. Najważniejszym są liczne powtórzenia, które jednak w zestawieniu z interesującą fabułą okazują się być tylko niewielkim niedopatrzeniem.

„Grzechy anioła” rewelacyjnie kończą trylogię poświęconą bożym posłańcom. Zaskakują i wciągają całkowicie. Mimo, że jest to stosunkowo lekka, młodzieżowa powieść, można znaleźć w niej momenty skłaniające do refleksji. Serdecznie polecam sięgnięcie po ten tom.

Loremi, 15 lat

Za książkę serdecznie dziękuję Wydawnictwu Nasza Księgarnia.

czwartek, 7 lutego 2013

"Bezsenność anioła" - Lidia Helena Zelman - recenzja



Pani Lidia Zelman to początkująca pisarka z gatunku paranormal, a jej debiutem okazała się trylogia „Tożsamość anioła”. Jest Polką, co mnie osobiście zdziwiło w pierwszym momencie, ze względu na nietypowe nazwisko i tematykę historii, królującą w końcu między zagranicznymi autorami. „Bezsenność anioła” to druga część serii.



Bezsenność anioła - Lidia Helena ZelmanAzathra była kiedyś aniołem, ulubieńcem stwórcy. Jednak przez swoją miłość do Upadłego, za którego oddała własną nieśmiertelność, nie mogła dłużej pozostać w raju. Bóg, gdy nie chciała utracić oddanego serafina, podarował jej ludzkie wcielenie i misję do wykonania. Kiedy powróci przed Jego oblicze, będzie to oznaczać koniec ludzkości. 
Dziewczyna balansuje między dwoma bytami, nie jest ani człowiekiem, ani aniołem. Dawny ukochany próbuje odzyskać jej uczucie, a obecny nie potrafi poradzić sobie z zaistniałą sytuacją. Przywódca Upadłych próbuje doprowadzić do zatracenia dusz ludzkich wszelkimi możliwymi sposobami. A gdyby tego było mało, trzeba jeszcze znaleźć i połączyć wszystkie sefiry. Całkiem normalny dzień dla bożego posłańca.

Druga część trylogii jest zdecydowanie bardziej wciągająca od pierwszej. Nie licząc paru momentów, w których bohaterowie zdecydowanie za dużo mówią, „Bezsenność anioła” to ciekawa lektura, spokojnie mogąca pobudzić do refleksji nad tym jak wygląda nasze życie, po której stronie się opowiadamy.

Ważnym elementem opowieści jest religia, jak sam tytuł wskazuje. Częste nawiązania i cytaty z Pisma Świętego są tutaj na porządku dziennym. Autorka ukazuje świat, w którym sfera sacrum i profanum przenikają się w sposób mogący wydać się niektórym czytelnikom niekoniecznie odpowiedni.

Zdecydowanym mankamentem książki są liczne, przeszkadzające w czytaniu powtórzenia. Czasami jedno słowo znajduje się po parę razy w zdaniu, lub w małej od siebie odległości.

Zelman stworzyła trylogię skierowaną do młodzieży. Pomimo, że jest ona utrzymana w bardzo popularnym obecnie klimacie paranormal, wnosi coś nowego i nie jest tylko kopią zagranicznych koleżanek. Myślę, że warto poświecić parę wieczorów na poznanie tej historii.

Loremi, 15 lat


Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Nasza Księgarnia.