tytuł


Recenzje młodzieżowe - bo młodzież też lubi czytać!

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą barbara kosmowska. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą barbara kosmowska. Pokaż wszystkie posty

środa, 11 września 2013

"Ukrainka" - Barbara Kosmowska - recenzja

Barbara Kosmowska - pisarka i poetka, absolwentka polonistyki. Debiutowała jako licealistka, w latach osiemdziesiątych zdobywała liczne nagrody w konkursach poetyckich. Autorka m. in.  Głodnej kotki, Terenu prywatnego, Prowincji.

Ukrainka - Barbara KosmowskaIwanka po skończeniu szkoły postanawia opuścić swój rodzimy kraj i zamieszkać z chłopakiem w Polsce. Jako młoda wiolonczelistka tęskni za grą na ukochanym instrumencie, ale w imię miłości postanawia na razie zrezygnować ze swojej pasji i poszukać pracy.


Rodzina Wolskich na pierwszy rzut oka wydaje się być zwyczajną, dość zamożną rodziną, ale za zamkniętymi drzwiami dopiero można się przekonać jaka jest prawda.  Mąż nie kocha żony na tyle by być jej wiernym, ona popada w stany depresyjne, a synek jest jakiś inny, zbyt cichy, mało kontaktowy. Właśnie ci ludzie dali Iwance pracę, a potem z hukiem ją odebrali, i wtedy "posypało" się całe życie młodziutkiej kobiety.

„Ukrainka” Barbary Kosmowskiej to wielowątkowa powieść o ludziach w różnym wieku, którzy przeżywają swoje własne dramaty. Jedni  czuli się niekochani w dzieciństwie, inni muszą pogodzić się z dorastaniem dziecka, które „wyfruwa z gniazda”, a jeszcze inni z brakiem odwagi, by zrealizować swoje marzenia.

Polecam książkę wszystkim tym, którzy lubią niespodziewane zwroty akcji i niebanalne zakończenia.


KaeS, 17 lat

Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa W.A.B.

poniedziałek, 13 maja 2013

"Niechciana" - Barbara Kosmowska - recenzja


Barbara Kosmowska to literaturoznawca oraz autorka wielu książek nie tylko dla młodzieży, ale też dla dorosłych. Laureatka pierwszej nagrody w konkursie Dziennik polskiej Bridget Jones za Teren prywatny. Jej powieść Buba kierowana do nastolatków wygrała konkurs Uwierz w siłę wyobraźni i została nominowana do nagrody Polskiej Sekcji IBBY Książka Roku 2003.

NiechcianaKasia to zwyczajna nastolatka. Jak to w tym wieku się zdarza, ma wiele problemów, tak jak jej rówieśnicy. Ma brata Bartka, a przede wszystkim wiele marzeń do spełnienia. Jej przyjaciółka Iza też ma wiele kłopotów ze swoją matką i młodszym rodzeństwem. Mama Kasi jest zajęta marzeniami o dużym luksusowym domu, w którym będą mogli zamieszkać. 

Kasię ogarnia pewnego dnia niepokój, podejrzewa, że jest w ciąży. Nie może nikomu o tym powiedzieć więc chowa sekret w sobie i ma nadzieję, że jej podejrzenia się nie potwierdzą.

Jak Kasia sobie poradzi?
Jak ułoży się jej życie? 

Książka Niechciana Barbary Kosmowskiej to bardzo ciekawa i wciągająca lektura. Porusza problem ciąży w młodym wieku. Autorka ukazuje prawdziwe odczucia dziewczyn, które właśnie mają taki problem.  Dla bohaterki jest to bardzo trudny okres, gdyż nie jest gotowa na dziecko i nikomu nie może powiedzieć o swojej sytuacji. Musi podjąć nie tylko decyzję dobrą dla siebie, ale i dla jej nienarodzonego dziecka. 

Niechciana pokazuje, że niestety są takie zmartwienia, z którym młode dziewczyny muszą się często zmierzyć same, gdyż nie mogą liczyć na pomoc ze strony rodziców. Odczucia młodych matek są bardzo dobrze ukazane na początku każdego rozdziału, gdzie autorka zamieściła fragmenty wypowiedzi młodych dziewczyn na forum dla „matek gimbusów”. 

Książka, mimo iż traktuje o poważnym problemie, jest lekka i bardzo dobrze się ją czyta - więc szczerze polecam. 

Grazia, 16 lat

Za ciekawą książkę dziękuję Wydawnictwu Literatura. 

wtorek, 27 listopada 2012

"Pozłacana rybka" - Barbara Kosmowska - recenzja

Książka Barbary Kosmowskiej została wydana przez wydawnictwo Literatura w bardzo popularnej obecnie serii „Plus minus 16”. Pierwsze wydanie ukazało się pięć lat wcześniej i zaskarbiło sobie sympatię wielu czytelników oraz krytyków literackich, na co najlepszym dowodem będzie zdobyty przez ową pozycję tytuł „Książki roku 2007” i pierwsza nagroda w Konkursie Literackim im. Astrid Lindgren.

POZŁACANA RYBKANastoletnia Alicja, jak co roku, spędza wakacje u dziadków na wsi. To tam czuje się najlepiej odkąd między jej rodzicami doszło do rozwodu, czego do tej pory nie umie zaakceptować. Do nowej partnerki ojca czuje pogardę i złość, jednak mimo początkowej niechęci udaje jej się pokochać małego Fryderyka, braciszka, którego pieszczotliwie nazywa Jaszczurką. Kiedy dziewczyna wraca po wakacjach do domu, do mamy, okazuje się, że nie wszystko jest tak, jak powinno być. 

Alicję przytłaczają informacje o ciężkiej chorobie brata, a w dodatku w głowie wciąż kłębią się jej się myśli o Robercie, przyjacielu od czasów dzieciństwa, który nagle zaczął znaczyć dla niej coś więcej… Na mamę nie może liczyć - wciąż zajęta pisaniem i zdobywaniem wiadomości do książki, nad którą pracuje.

W szkole także nie jest już tak kolorowo - przyjaciółka Sara coraz częściej opowiada o swojej trudnej sytuacji w domu, jak gdyby zaczynała szukać wsparcia, zrozumienia, a może nawet pomocy, koleżanka z klasy zmaga się z trudną psychiczną chorobą…  

Jak Ala poradzi sobie z problemami, które nagle spadły jej na głowę?

Książki Barbary Kosmowskiej kojarzą mi się bardzo pozytywnie. Autorka, mimo trudnych tematów, które porusza w każdej swojej pozycji, pisze lekko, w sposób zdecydowanie zachęcający do czytania. Opisy uczuć głównej bohaterki, która spędza czas z ciężko chorym braciszkiem wzruszają, ale i potrafią wywołać na naszej twarzy uśmiech. Warto zwrócić uwagę na układ tej książki: czas spędzony przez bohaterkę na swoich i szkolnych problemach przeplata się z chwilami, które Alicja spędza przy łóżku chorego Fryderyka- momentami zadumy, stopniowej zmiany poglądów i akceptacji.

To wszystko sprawia, że jeszcze w kilka dni po lekturze powieści jestem pod jej ogromnym wrażeniem. Mam nadzieję, że wszyscy czytający tę recenzję moi rówieśnicy - również poczuli chęć sięgnięcia po tę pozycję. Zapewniam, że nie pożałujecie, nawet jeżeli książki obyczajowe nie są waszym  ulubionym gatunkiem :)

Ania, 15 lat

Wydawnictwu Literatura dziękuję za cudowną książkę.

środa, 21 listopada 2012

"Buba. Sezon ogórkowy" - Barbara Kosmowska - recenzja



Buba: Sezon Ogórkowy to druga część historii pewnej nie do końca zwykłej nastolatki. Powieść jest autorstwa Barbary Kosmowskiej, autorki, która na swoim koncie, oprócz tej pozycji posiada także pierwszą część „Buby” oraz powieści takie jak: „Myślinki”, „Prowincja” i „Niebieski  Autobus”.

okładka
Dlaczego Buba nie jest do końca zwykłą dziewczyną? Przecież nie każda nastolatka jest mistrzynią gry w brydża! A także nie każda jej rówieśniczka ma tak zagmatwane życie jak ona. Buba zmaga się jednak z problemami dnia codziennego z uśmiechem i poczuciem humoru. 

Autorka wykreowała bardzo sympatyczną postać, o której perypetiach dobrze się czyta, ponieważ niejednokrotnie odnajdujemy w nich własne problemy. W tej części powieści poznamy również dalsze losy Dziadka głównej bohaterki, rodziców tejże, a nawet przypatrzymy się państwu Majchrzakom…



Książkę czyta się lekko, szybko i przyjemnie. Chociaż często zdarza się, że kontynuacje książek nie są już na tym poziomie co ich pierwsze części, to w tym przypadku było zupełnie inaczej. Barbara Kosmowska dobrze opisała świat nastoletnich uczuć i emocji - i zrobiła to tak, że lektura na pewno zdobędzie sobie wielu fanów w wieku od lat dziesięciu do stu.

Uwaga: żeby przeczytać tę książkę, nie musisz być wcale po lekturze pierwszej części przygód Buby! Jeśli jednak chcesz poczuć lepiej atmosferę tej książki, lepiej sięgnij po oba tomy.

Ania, 15 lat


Za sympatyczną lekturę dziękuję Wydawnictwu Literatura.



poniedziałek, 25 czerwca 2012

"Dziewczynka z parku" - Barbara Kosmowska - recenzja


Barbara Kosmowska – poetka, pisarka, literaturoznawca. Autorka rozchwytywanego cyklu o Bubie, „Myślinków”, „Pozłacanej Rybki”, „Puszki” i „Samotnych.pl”. Jest również autorką książek dla dorosłych. Mieszka w Bytowie.

„Dziewczynka z parku” to książka, którą warto przeczytać. Opowiada o tym, jak poradzić sobie z utratą kogoś bliskiego. Autorka poruszyła w tej historii ważne tematy związane ze śmiercią.

Kiedy tata Andzi umarł, w życiu dziewczynki nie było miejsca na długie spacery, ciekawe informacje o zwierzętach, czy śmiech. Wszystko, co dotychczas robiła z tatą, a co tak bardzo lubiła, zastąpiła żałoba i smutek. Po miłej atmosferze w domu pozostały tylko wspomnienia.

Są jednak rzeczy, które pozwalają Andzi zapomnieć o smutku. Najlepsza z nich to Jeremiasz – chłopiec, który stał się prawdziwym przyjacielem dziewczynki.

Przepiękne ilustracje dodają tej opowieści charakteru tajemniczości i magii . Treść książki sprawia, że czytelnik zaczyna zastanawiać się nad sensem ludzkiego cierpienia i życiem po śmierci.
           
„Dziewczynka z parku” jest dobrą lekturą dla dzieci od 9 lat, ponieważ dzięki prostemu przekazowi zrozumieją wiele ważnych tematów. Książka wzruszy również młodzież i dorosłych. Skłoni do refleksji i wyjaśni mnóstwo spraw, nad którymi się zastanawiamy.

Martyna, 12 lat

Za tę wartościową książkę dziękuję Wydawnictwu W.A.B.

czwartek, 8 marca 2012

"Buba - sezon ogórkowy" - Barbara Kosmowska - recenzja

Znowu Barbara Kosmowska, znowu to ja o tej Pani piszę, i znowu bardzo pochlebnie!

„Buba- sezon ogórkowy” to druga część przypadków z ekscentrycznego życia pewnej niepozornej nastolatki.  Oczywiście bez znajomości pierwszej części  się nie obejdzie, więc pokrótce wyjaśnię, że rodzice Buby to autorka romansów, oraz prezenter telewizyjny, który nie może sobie ostatnio znaleźć pracy. Dziadek, energiczny staruszek, jako jedyny w rodzinie naprawdę interesuje się Bubą.  W każdym razie interesował się, dopóki nie kupił komputera, i tak pod pseudonimem Blondyneczka znajduje sobie w sieci  przyjaciółkę o wdzięcznej nazwie - Eksplozja Seksu. Tata ostatnio też coraz więcej czasu spędza przed monitorem, a mama Buby zajmuje się bardzo czynnie promowaniem swojej nowej książki. Coraz mniej miejsca dla Buby w tym całym zamieszaniu, a naszą bohaterkę nękają niemałe rozterki miłosne. Na szczęście Buba ma jeszcze przyjaciół, Aga i Sierota służą jej pomocą, chociaż sami też mają trochę problemów. Na drodze naszej głównej bohaterki staje też pan Klemens, który przysparza Bubie trochę problemów, ale też dużo radości, między innymi stwarzając możliwość zagrania w osiedlowym turnieju gry w ogórka.

Autorka znowu bardzo przyjaźnie pisze o problemach nastolatków, jak również i dorosłych.
Bardzo fajny pomysł z kontynuacją  historii Buby, myślę, że o tak oryginalniej rodzinie można by stworzyć serię dłuższą od „Pamiętnika Księżniczki”, zwłaszcza z humorem i talentem pani Kosmowskiej. 

Tym, którym spodobała się pierwsza część, nie muszę zachęcać do zapoznania się z  tą książką, a tych których zaciekawiła recenzja, a wcześniej nie znali Buby, namawiam do  zaprzyjaźnienia się z tą dziewczyną (i z moją poprzednią recenzją ). Wszystkim młodym czytelnikom z pewnością przypadną do serca, fantastycznie opisane, perypetie tej dziwacznej rodziny!

Ciri, 14 lat

Za książkę dziękuję Wydawnictwu Literatura.




poniedziałek, 30 stycznia 2012

"Buba" - Barbara Kosmowska - recenzja

Po raz kolejny przedstawiam wam Barbarę Kosmowską, niezwykłą autorkę książek dla młodzieży, a zwłaszcza dla nastolatek. Tych którzy nie czytali żadnej jej powieści odsyłam do poprzednich recenzji dotyczących twórczości tej Pani.

Buba - nastolatka w dżinsach, martensach i z własnym pokojem. Najbliższy jej sercu jest dziadek, który wspiera ją zawsze i który jako jeden z niewielu interesuje się dziewczyną. Ojciec Buby  to całkiem znany prowadzący prezenter telewizyjny, a matka to pisarka niezbyt dobrze sprzedających
się romansów.  Dziewczyna ma sporo problemów, na przykład uczuciowych, a mianowicie Bubie podoba się Adam (przynajmniej na początku), jednak Adamowi podoba się Jolka, a Jolce  podoba się Miłosz, któremu to podoba się Buba.  I jak tu rozwiązać taki problem? 

Do tego  mama wstępuje do sekty, a tata nie może ostatnio znaleźć pracy. Ale jest i  dobra wiadomość: dziadek  wygrywa w końcu  w lotka! Tak przynajmniej twierdzi.  

Na końcu, wszystko oczywiście układa się, a Buba odkrywa w sobie niezwykły talent!

Jak każda książka Barbary Kosmowskiej, z którą do tej pory miałam styczność – i ta mnie nie zawiodła.
Codzienność opisana w niezwykły sposób, przy którym nikt nie może się nudzić.  Książka wciąga i nie pozwala od siebie odejść, nawet na chwile. 

Autorka znowu przedstawia nam codzienną miłość w niecodziennym wydaniu, a ja nie mogę się nadziwić, że za każdym razem robi to w inny sposób, chociaż w pewnym sensie taki sam.
Polecam książkę tym, którzy jak ja lubią twórczość tej pisarki, oraz tym którzy lubią czytać optymistyczne książki z niezwykłym i szczęśliwym zakończeniem.
 

Z resztą na przeczytanie zasługuje cała seria książek "Plus minus 16"!
 Ciri, 14 lat

Za książkę dziękuję Wydawnictwu Literatura!


poniedziałek, 23 stycznia 2012

"Puszka" - Barbara Kosmowska - recenzja

Autorką książki pt. "Puszka" jest Barbara Kosmowska, która napisała już wiele wspaniałych książek dla młodzieży.

Tytułowa Puszka to 17-letnia zwyczajna dziewczyna, która wychowuje się bez ojca. Zostawił ją i jej mamę, kiedy była jeszcze bardzo mała. A gdy miała 7 lat zginął  w wypadku samochodowym.
Dziewczyna musi na cały rok opuścić swój dom i przyjaciół,  żeby jej mama mogła w ramach studiów wyjechać do Japonii. Nastolatka z niechęcią przyjmuje to do wiadomości, ale nic nie może zrobić. Zostawia swoje dotychczasowe przyjaciółki, które jak się okazuje nie szczególnie przejmują się tym, co będzie się z nią działo. 
Puszka jedzie do babci mieszkającej w Słupsku,  której w ogóle nie zna, ponieważ to matka jej taty. Jednak okazuje się, że obie mają wiele wspólnego i świetnie się dogadują. W nowej szkole Puszka poznaje Aśkę, która ma problemy z rodzicami i używa bardzo wulgarnego języka, ale jest bardzo mądra i pomaga jej w nauce. Ale to, że nasza bohaterka jest teraz daleko od domu, nie oznacza, że nie wie co tam się dzieje. 
Jej przyjaciółka Wiki (jak się okazuje jedyna prawdziwa ) informuje ją, że chłopak jej byłej najlepszej przyjaciółki, Michał uległ wypadkowi w czasie szybkiej jazdy motorem. I  teraz leży cały połamany w szpitalu. Puszka jest tym bardzo przejęta, bardziej niż dziewczyna Michała, z którą rozstał się po wypadku, ponieważ to ona go prowokowała do szalonych popisów. 
Nasza siedemnastolatka, zaczyna pisać do Michała pod pseudonimem, ponieważ boi się jego reakcji.Tak mijają dni i tygodnie Puszka chodzi do szkoły, przyjaźni się z Aśką, po lekcjach odwiedza swoją małą chorą sąsiadkę w szpitalu i oczywiście koresponduje z Michałem. Ale czuje się coraz gorzej oszukując go  i postanawia powiedzieć mu z kim przez ten cały czas rozmawiał. Liczy na jego zrozumienie, jednak chłopak nie ma już zaufania do dziewczyn i postanawia zerwać z nią kontakt. Puszka nie chce tak łatwo się poddać przyznając tym samym, że zależy jaj na Michale i postanawia do niego jechać.
Czy uda jej się na nowo zdobyć zaufanie chłopaka?

Na to pytanie odpowiedz znajdziecie w tej książce. Jest bardzo ciekawa, wciągająca i prosta, szybko się ją czyta. Pokazuje jak trudno jest dorastać i wychowywać się bez osób, które się kocha. To świetna lektura na długie, nudne wieczory. Polecam z całego serca!
Carmen, 14 lat

Za książkę dziękujemy Wydawnictwu Literatura!